Splinterhill's Trick or Treat
"Douglas" betekent "Donkere vreemdeling"

Douglas is geboren op 3 maart 2013. 

Douglas Zie hier onze nieuwe aanwinst. 
Zijn moeder is Splinterhill's Zest for Life en zijn vader is Glenmore's Rider in the Storm. 

We hebben hem heel vaak gezien als pupje. Van zo'n klein hulpeloos pupje naar een heel ondeugend en ondernemend pupje. 

Maandag 29 april zijn we hem op gaan halen. 
Thuis gekomen hebben we alle hondjes thuis aan de riem mee naar buiten genomen. 
Daar stond ineens Eddy met Douglas. Alle hondjes hebben buiten gezellig kennis gemaakt met elkaar.
Daarna zijn we gezellig met zijn allen naar binnen gegaan. 

Douglas ging gelijk op onderzoek uit. We hadden al een plekje voor hem gemaakt, waar hij zich af en toe kan terugtrekken. Dat vond Douglas gelijk een heel leuk plekje. 

Wij hebben in de kamer een bak staan met allemaal speeltjes voor de honden.
Douglas ging gelijk in de bak kijken en binnen een mum van tijd lagen heel veel speeltjes op zijn plekje. 

Ineens was het stil, en ja hoor hij lag heerlijk te slapen tussen al zijn verzamelde speeltjes. 



22 juni 2013

Inmiddels is Douglas goed gegroeid! Hij heeft zijn plekje in ons roedeltje gevonden. Hij loopt met de andere honden heerlijk in de tuin te spelen. Zo leuk om te zien, als de andere de tuin in rennen, hij probeert dan ook op volle snelheid mee te rennen, maar dat is toch nog niet zo hard als de rest. Zijn entingen heeft hij zonder geluid goed doorstaan, en hij is helemaal goedgekeurd door de dierenarts. Ed is regelmatig met hem aan het oefenen om netjes mee te lopen. Dat gaat al best aardig. 

Vorig weekend zijn we naar het Cairnweekend geweest en ook zijn kampeerdebuut heeft hij goed doorstaan. Mabyn en Dearbhail zijn echte waterratten. Ze liepen dus het water in en Douglas dacht: "Ik ga mee!". Dat lukte, maar ineens was de bodem verdwenen. Dan moet er dus gezwommen worden, en dat deed hij heel goed. Het is jammer dat we geen fototoestel bij ons hadden op dat moment. De uitdrukking op zijn kopje vergeet ik nooit meer. 



Toen dit lieve reutje in huis kwam, kreeg hij de naam "Dougie". Hij vond dit een leuke naam, alleen vond alfa Burdy die naam niet zo leuk. Iedere keer dat "Dougie" werd geroepen, dacht Burdy dat hij werd geroepen. Allebei de namen eindigden namelijk op een ie-klank, wat voor verwarring zorgde. Burdy vond het vervelend dat hij eigenlijk voor de gek werd gehouden als "Dougie" werd geroepen. We kregen door dat dit een probleem was en er werd een heel makkelijke oplossing voor gevonden: we gaven de jongste de 'volwassen' versie van zijn naam: Douglas. Binnen een paar dagen was hij volledig gewend aan zijn nieuwe naam. De typische s-klank aan het einde van zijn naam, zorgt dat er geen enkele verwarring meer is. Sindsdien gaat het tussen Burdy en Douglas ook een stuk beter. 




   
Douglas' stamboom