Fionnchan Caru
"Caru" betekent "Lieftallig". 

Dearbhail is geboren op 17 oktober 2011. 

Dearbhail
Dearbhail is bij ons thuis geboren. Haar roepnaam betekent "ware verlangen". Haar moeder is Mabyn en haar vader is Burdy. 
Dearbhail was het kleinste uit het nest. Ze woog maar 86 gram bij de geboorte en we vreesden eigenlijk voor haar leven. Nou dat was niet nodig, want ze dronk heel goed en ze wist de weg naar haar mama moeiteloos te vinden. 
Ze liet zich ook niet zomaar wegduwen door haar broers en zussen al waren ze wel een heel ons zwaarder. 

Na lang wikken en wegen hebben we met zeven weken besloten om Dearbhail zelf te houden. 
De keuze was heel moeilijk. Wat de doorslag gaf was eigenlijk het feit dat Mabyn Dearbhail anders behandelde, zorgzamer, en Burdy kon heel veel verdragen van Dearbhail. 
Het was de bedoeling om één teefje uit het nest aan te houden. Door diverse omstandigheden bleven er twee teefjes over. 
De zoektocht naar een goed tehuis verliep niet vlotjes. Wij vinden het heel belangrijk om een goed tehuis voor de pups zoeken. Wij hebben ze op de wereld gezet en wij zijn daar verantwoordelijk voor. Twee pups van dezelfde leeftijd in huis, is absoluut niet optimaal, maar we gaan er met zijn allen het beste van maken. We zijn gelijk met acht weken begonnen met puppycursus en we nemen veel tijd voor ze om één op één verschillende dingen te doen.



8 oktober 2012

Wat gaat de tijd toch hard. Is de kleine meid al weer bijna één jaar. We hebben veel beleefd het afgelopen jaar. Dearbhail was geen gemakkelijke pup. Ze kon haar draai gewoon niet vinden, en ik daardoor eigenlijk ook niet. Het is en blijft een doorzetter. 
In het begin bleef ze toch achter op haar zus Ciardha. Daar werd ze soms best wel eens een beetje boos om. Dearbhail heeft daardoor ook een periode gehad, dat ze niet kon/wilde luisteren. Alles om haar heen was zo indrukwekkend, spannend en leuk. Al die dingen waren gewoon één grote afleiding voor haar. Soms dacht ik wel eens 'dat komt nooit goed'. 
Op een dag zijn we met vier honden naar het bos gegaan en we lieten ze allemaal los. Hoe dom kan je zijn?! Ciardha en Dearbhail gingen er als een speer vandoor. We hebben bijna een uur lopen zoeken in het bos. Gelukkig kwamen we via diverse bosbezoekers bij onze kleintjes terecht. Wat waren ze blij om ons te zien, en wat waren wij blij en opgelucht om onze humpies weer gezond en wel te zien. Sinds die tijd ben ik dagelijks naar het bos gegaan met Burdy, Mabyn en Dearbhail. Na een paar dagen heb ik Dearbhail toch weer los gelaten. Ze week niet van mijn zijde. Waarschijnlijk is ze toch heel erg geschrokken van het feit dat ze ons kwijt was geraakt. Nu wandelt ze gezellig mee en ze houdt me constant in de gaten. Door dit voorval is de relatie tussen ons ineens veel beter, gezelliger en rustiger. 
Trucjes leren vindt ze ook heel erg leuk, vooral als ik met haar mama Mabyn bezig ben. Ze zit er dan bij en dan gaat ze toch haar moeder maar nadoen, want die krijgt heel veel snoepjes en dat wil Dearbhail ook. 
Shows hebben we ook met haar gelopen, maar daar zijn we voorlopig even mee gestopt. Op de shows deed ze het heel aardig, maar showen is toch niet echt ons ding. 
Ze mag nu even doorgroeien en lekker genieten van het hond zijn. De clubmatches van België en Nederland, daar gaan we wel naar toe. Dat gaan we zien als een goede oefening, en hopelijk Dearbhail ook. 
Dearbhail is een schat van een hond. Ze heeft ook leuke gewoontes. Bij thuiskomst worden we altijd door haar begroet met een "woehoeh". Een leuke, rode hond met grote kijkers en een fijn karakter. Wat wil een mens nou nog meer?



22 juni 2013

Weer een half jaar verder. Het gaat steeds beter met de kleine rode met de grote ogen. Na de tweede loopsheid is ze wat rustiger geworden. Ze kan nog steeds uit haar stekker gaan en heel enthousiast zijn, maar soms kan ze heel geconcentreerd bezig zijn met mij. Het babbelen heeft ze niet afgeleerd. We proberen wel de volume knop iets terug te draaien. Soms lukt het maar soms ook niet. Ook Dearbhail zit inmiddels op dogdance cursus. Dearbhail heeft ook meegedaan aan de demo dogdance en dat was een hele ervaring voor haar. Ik was super trots op mijn kleine babbel-ukkie. Als ik op de bank zit dan komt ze gelijk bij mij liggen en dan ook echt helemaal tegen mij aan. Zo lief! We hebben met haar nu toch een aantal shows gelopen en nu heeft ze haar kwalificaties binnen voor de eventuele pupbemiddeling als we met haar een keer een nestje zouden willen krijgen. 




Stamboom Dearbhail